Nowa definicja mobbingu od 5 listopada 2026 r.: co się zmienia dla pracownika

Mobbing to od 5 listopada uporczywe nękanie, bez wymogu długotrwałości. Wyjaśniam, co to oznacza w praktyce, ile wyniesie minimalne zadośćuczynienie i kogo obejmą nowe przepisy.

Opublikowano: 11 października 2026 r. Stan prawny na dzień publikacji. Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną.

W skrócie
  • Nowe przepisy wchodzą w życie 5 listopada 2026 r. (ustawa z 19 czerwca 2026 r., Dz.U. 2026 poz. 1046).
  • Mobbing to uporczywe nękanie pracownika: powtarzalne, nawracające lub stałe. Nie trzeba wykazywać, że trwało długo, ani że miało określony cel czy skutek.
  • Pojedyncze, incydentalne zachowania nadal nie są mobbingiem, ale mogą naruszać dobra osobiste.
  • Zadośćuczynienie nie może być niższe niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia (28 836 zł przy płacy minimalnej z 2026 r.).
  • Nowe przepisy obejmą też nękanie, które rozpoczęło się przed 5 listopada i trwa po tej dacie.

Kiedy zmiany wchodzą w życie

Ustawa zmieniająca Kodeks pracy i Kodeks postępowania cywilnego została ogłoszona w Dzienniku Ustaw 4 sierpnia 2026 r. To największa zmiana przepisów o mobbingu od czasu ich wprowadzenia do Kodeksu pracy.

  • 4 sierpnia 2026 r. Ogłoszenie ustawy w Dzienniku Ustaw (poz. 1046).
  • 5 listopada 2026 r. Wejście w życie nowych przepisów, w tym nowej definicji mobbingu.
  • 5 maja 2027 r. Termin, do którego pracodawcy objęci obowiązkiem muszą dostosować regulaminy i procedury (6 miesięcy od wejścia w życie).

Dodatkowe sześć miesięcy dotyczy dokumentów wewnętrznych w firmach. Nie odracza ono nowej definicji: obowiązuje ona od 5 listopada.

Stara i nowa definicja mobbingu

Najważniejsza zmiana dotyczy art. 94³ Kodeksu pracy. Dotychczas pracownik musiał wykazać, że nękanie lub zastraszanie było uporczywe i długotrwałe, a ponadto że wywoływało określone skutki lub miało określony cel, np. zaniżoną ocenę jego przydatności zawodowej, poniżenie, ośmieszenie albo izolowanie go w zespole. To właśnie te przesłanki pracownik musiał udowodnić przed sądem, a nowa definicja w dużej mierze je ogranicza.

PrzesłankaDo 4 listopada 2026 r. (dotychczasowa definicja)Od 5 listopada 2026 r. (nowa definicja)
Na czym polegają zachowaniaDziałania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko niemu, polegające na nękaniu lub zastraszaniu pracownika. Przepis nie zawierał listy przykładowych zachowań, więc ich ocena zależała od okoliczności sprawy i orzecznictwa.Uporczywe nękanie pracownika. Kodeks wskazuje przykładowy, otwarty katalog przejawów, np. upokarzanie, nieuzasadnioną krytykę, poniżanie lub ośmieszanie, utrudnianie wykonywania zadań, ograniczanie komunikacji ze współpracownikami oraz izolowanie pracownika lub eliminowanie go z zespołu. Mogą mieć formę fizyczną, werbalną lub pozawerbalną i stanowić nękanie samodzielnie albo łącznie.
Uporczywość i czas trwaniaNękanie lub zastraszanie musiało być zarówno uporczywe, jak i długotrwałe. Uporczywość oznaczała, że zachowania nie były jednorazowe, a długotrwałość, że utrzymywały się przez dłuższy czas, w praktyce sądowej zwykle co najmniej kilka miesięcy. Pracownik musiał wykazać obie cechy.Uporczywość oznacza nękanie o charakterze powtarzalnym, nawracającym lub stałym. Długotrwałość nie jest już wymagana, więc nie trzeba wykazywać, że sytuacja trwała miesiącami. Nadal jednak nie wystarczy pojedyncze zdarzenie: zachowania incydentalne nie są mobbingiem.
Cel lub skutekNękanie musiało wywoływać u pracownika zaniżoną ocenę jego przydatności zawodowej, powodować lub mieć na celu jego poniżenie lub ośmieszenie, izolowanie go albo wyeliminowanie z zespołu współpracowników. Trzeba było więc wykazać określony skutek lub cel działań sprawcy.Nie trzeba wykazywać ani szczególnego celu sprawcy, ani określonego skutku u pracownika, takiego jak zaniżona ocena przydatności zawodowej czy poniżenie. Nie trzeba też udowadniać zamiaru: liczy się charakter i uporczywość zachowań.
Kto może być sprawcąDefinicja nie wskazywała wprost kręgu sprawców. W praktyce najczęściej był nim pracodawca lub przełożony, ale mogli nim być także współpracownicy, a obowiązek przeciwdziałania mobbingowi spoczywał na pracodawcy.Sprawcą może być pracodawca, przełożony, osoba na równorzędnym stanowisku, podwładny, inny pracownik, a także osoba wykonująca pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. Może to być jedna osoba albo grupa osób.
Co nie jest mobbingiemPrzepis tego nie rozstrzygał. Granice wyznaczało orzecznictwo: uzasadnione polecenia służbowe i rzeczowa krytyka pracy co do zasady nie były mobbingiem.Ustawa wprost wyłącza uzasadnione i wyrażone we właściwej formie zachowania wobec pracownika, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy i jej krytykę. Pojedyncze, incydentalne zachowania również nie są mobbingiem, choć mogą naruszać dobra osobiste.
Obowiązki pracodawcyOgólny obowiązek przeciwdziałania mobbingowi.Systematyczne działania: prewencja, wykrywanie, reagowanie, działania naprawcze i wsparcie osób dotkniętych mobbingiem. Pracodawcy zatrudniający co najmniej 10 osób muszą dodatkowo określić reguły i procedury (w układzie zbiorowym, regulaminie pracy albo odrębnym regulaminie) do 5 maja 2027 r.
Roszczenia pracownikaPracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, mógł żądać od pracodawcy odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, mógł żądać odszkodowania nie niższego niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Ustawa nie wskazywała minimalnej kwoty zadośćuczynienia.Zadośćuczynienie nie może być niższe niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę (28 836 zł przy płacy minimalnej z 2026 r.). To dolna granica, a nie limit: wysokość w konkretnej sprawie ocenia sąd. Możliwe jest także odszkodowanie.

Co znaczy „uporczywe nękanie”

Nowy przepis wyjaśnia, że uporczywość oznacza nękanie o charakterze powtarzalnym, nawracającym lub stałym. Pracownik nie musi więc udowadniać, że sytuacja trwała miesiącami, ale musi wykazać, że zachowania nie były jednorazowe. Dlatego kluczowe stają się daty, częstotliwość i kontekst zdarzeń.

Ocena ma charakter zindywidualizowany: sąd bierze pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, zarówno rodzaj zachowań wobec pracownika, jak i jego sytuację.

Zachowania incydentalne nie są mobbingiem, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika. Pojedyncza obraźliwa wypowiedź czy jednorazowe publiczne ośmieszenie może jednak uzasadniać inne roszczenia, a pracodawca ma obowiązek przeciwdziałać także naruszaniu godności i dóbr osobistych pracowników.

Jakie zachowania mogą być mobbingiem

Kodeks pracy wskazuje przykładowe przejawy mobbingu, jeżeli samodzielnie lub łącznie przyjmują postać uporczywego nękania. Należą do nich w szczególności:

  • upokarzanie, uwłaczanie i zastraszanie,
  • zaniżanie oceny przydatności zawodowej pracownika,
  • nieuzasadniona krytyka, poniżanie lub ośmieszanie,
  • utrudnianie funkcjonowania w środowisku pracy, w tym ograniczanie możliwości osiągania efektów pracy,
  • utrudnianie wykonywania zadań służbowych i ograniczanie możliwości wykorzystania posiadanych kompetencji,
  • ograniczanie komunikacji ze współpracownikami i utrudnianie dostępu do koniecznych informacji,
  • izolowanie pracownika lub eliminowanie go z zespołu.

Katalog nie jest zamknięty. Mogą to być zachowania fizyczne, werbalne i pozawerbalne. Za mobbing może zostać uznane także nakazywanie takich zachowań wobec pracownika lub zachęcanie do nich.

Kto może być sprawcą

Mobbing nie musi pochodzić od przełożonego. Sprawcą może być pracodawca, przełożony, osoba na równorzędnym stanowisku, podwładny, inny pracownik, a także osoba wykonująca pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. Mogą to być jedna osoba albo grupa osób.

Nie trzeba też udowadniać zamiaru. Zachowania spełniające ustawowe przesłanki mogą zostać uznane za mobbing także wtedy, gdy ich celem nie było uporczywe nękanie. Samo tłumaczenie „nie chciałem nikogo nękać” nie wystarczy.

Co nie jest mobbingiem

Nowe przepisy nie oznaczają, że każda negatywna ocena stanie się mobbingiem. Za mobbing nie mogą być uznane uzasadnione i wyrażone we właściwej formie zachowania wobec pracownika, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy i jej krytyka.

Pracodawca może więc nadal wyznaczać cele, wydawać polecenia, kontrolować wykonanie zadań i zwracać uwagę na błędy. Różnica tkwi w formie i uzasadnieniu. Rzeczowa informacja o niezrealizowanym zadaniu to co innego niż regularne publiczne poniżanie lub wyśmiewanie.

Nie wiesz, czy to, czego doświadczasz w pracy, ma znamiona mobbingu? Opowiedz o swojej sytuacji.

+48 606 303 209 Napisz e-mail

Zadośćuczynienie i odszkodowanie

Pracownik, który doznał mobbingu, może dochodzić od pracodawcy zadośćuczynienia w wysokości nie niższej niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę albo odszkodowania.

Przy minimalnym wynagrodzeniu wynoszącym w 2026 r. 4 806 zł brutto: 6 × 4 806 zł = 28 836 zł.

To dolna granica, a nie górny limit. Kwota zmienia się wraz z minimalnym wynagrodzeniem. Wysokość zadośćuczynienia w konkretnej sprawie zależy od krzywdy, jakiej doznał pracownik, a jej ocena należy do sądu.

Pracodawca, który wypłaci pracownikowi zadośćuczynienie lub odszkodowanie z tytułu mobbingu, będzie mógł dochodzić wyrównania szkody od osoby, od której pochodziły zachowania mobbingowe. Nie zwalnia to jednak pracodawcy z odpowiedzialności wobec pracownika.

Równe traktowanie i ochrona przed odwetem

Nowelizacja zmienia nie tylko przepisy o mobbingu, ale też o równym traktowaniu i dyskryminacji. Wprowadza m.in. dyskryminację przez założenie i przez skojarzenie oraz nowe zasady zadośćuczynienia i odszkodowania.

Odwrócony ciężar dowodu. W sprawach o naruszenie zasady równego traktowania osoba zarzucająca naruszenie ma je uprawdopodobnić. Jeśli to zrobi, to pracodawca musi wykazać, że do naruszenia nie doszło. Ta reguła dotyczy równego traktowania i dyskryminacji, a nie samego mobbingu.

Ochrona przed odwetem. Pracownik, który korzysta z uprawnień z tytułu naruszenia prawa pracy, nie może być z tego powodu traktowany niekorzystnie. Ochrona obejmuje także osoby, które udzieliły mu wsparcia. Przy odwecie pracownik będzie mógł dochodzić zadośćuczynienia nie niższego niż minimalne wynagrodzenie albo odszkodowania. Ochrona nie przysługuje osobie, która wiedziała, że do naruszenia prawa pracy nie doszło.

Mobbing rozpoczęty przed 5 listopada

To pytanie zadaje sobie dzisiaj wielu pracowników. Przepis przejściowy stanowi, że nowe przepisy Kodeksu pracy stosuje się także do uporczywego nękania (oraz wielokrotnego naruszania zasady równego traktowania), jeżeli zachowania te rozpoczęły się przed 5 listopada 2026 r. i trwały również po tej dacie.

Przykład 1. Zachowania zaczęły się w październiku i trwają po 5 listopada: stosuje się nowe przepisy.
Przykład 2. Zachowania zaczęły się w październiku i ustały 30 października: nowe przepisy nie znajdą do nich zastosowania na podstawie tego przepisu przejściowego.

Dlatego tak ważne jest ustalenie, kiedy zachowania się zaczęły i czy nadal trwają. Warto to udokumentować już teraz. Konkretne skutki dla Twojej sytuacji najlepiej ocenić na podstawie dokumentów i przebiegu zdarzeń.

Zmiany procesowe

  • Sąd rejonowy. Sprawy z zakresu prawa pracy o mobbing, ochronę dóbr osobistych i naruszenie zasady równego traktowania trafią do sądów rejonowych, bez względu na wartość przedmiotu sporu.
  • Błędna kwalifikacja nie przekreśli roszczenia. Sąd nie oddali powództwa tylko dlatego, że wskazano inny tytuł prawny, jeżeli ustalony stan faktyczny uzasadnia roszczenie na innej podstawie. Zachowania opisane w pozwie jako mobbing mogą więc zostać ocenione np. jako naruszenie dóbr osobistych.
  • Sprawy już wszczęte. W postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed 5 listopada 2026 r. stosuje się dotychczasowe przepisy procesowe.

Co zrobić, gdy doświadczasz mobbingu

  1. Dokumentuj od początkuZapisuj daty, miejsca, świadków i treść zdarzeń. Zachowaj e-maile, wiadomości z komunikatorów, polecenia, oceny pracy i zmiany zakresu obowiązków. Jeśli sytuacja wpływa na zdrowie, zachowaj dokumentację medyczną.
  2. Ustal, kiedy to się zaczęłoData rozpoczęcia i fakt trwania po 5 listopada 2026 r. mogą mieć znaczenie dla zastosowania nowych przepisów.
  3. Zgłoś sprawę pracodawcySkorzystaj z procedury obowiązującej w firmie, a jeśli jej nie ma, zgłoś pisemnie. Zachowaj dowód zgłoszenia. Pracodawcy mają obowiązek przeciwdziałać mobbingowi.
  4. Pamiętaj o ochronie przed odwetemKorzystanie z uprawnień nie może być podstawą niekorzystnego traktowania ani przyczyną wypowiedzenia. Jeśli po zgłoszeniu spotkają Cię negatywne konsekwencje, również je udokumentuj.
  5. Skonsultuj się z prawnikiem przed ważnymi decyzjamiDotyczy to zwłaszcza rozwiązania umowy, podpisania porozumienia, pozwu i zawiadomienia Państwowej Inspekcji Pracy. Jeśli otrzymasz wypowiedzenie, pamiętaj o 21-dniowym terminie na odwołanie. Możesz go sprawdzić w kalkulatorze terminu.

Informacja dla pracodawców

Zmiany dotyczą także firm. Obowiązek systematycznego przeciwdziałania mobbingowi spoczywa na każdym pracodawcy, niezależnie od liczby zatrudnionych: obejmuje prewencję, wykrywanie, właściwe reagowanie, działania naprawcze i wsparcie osób dotkniętych mobbingiem.

Pracodawcy zatrudniający co najmniej 10 pracowników muszą dodatkowo określić reguły, procedury i częstotliwość działań w zakresie mobbingu, równego traktowania, dyskryminacji oraz ochrony godności i dóbr osobistych. Mogą to zrobić w układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy albo w odrębnym regulaminie. Treść uzgadnia się ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami pracowników. Jeśli w ciągu 30 dni od przedstawienia projektu nie dojdzie do uzgodnienia, treść ustala pracodawca. Termin dostosowania upływa 5 maja 2027 r.

Wsparcie dla firm opisuję na stronie prawo pracy dla pracodawców i HR.

Doświadczasz nękania w pracy lub dostałeś wypowiedzenie po zgłoszeniu problemu? Porozmawiajmy o możliwościach.

+48 606 303 209 Pomoc dla pracowników w Katowicach

Najczęstsze pytania

Od kiedy obowiązuje nowa definicja mobbingu?

Nowa definicja mobbingu w Kodeksie pracy obowiązuje od 5 listopada 2026 r. Wynika z ustawy z 19 czerwca 2026 r. o zmianie Kodeksu pracy oraz Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. 2026 poz. 1046), ogłoszonej 4 sierpnia 2026 r.

Czy jednorazowe zachowanie przełożonego może być mobbingiem?

Nie. Mobbing wymaga uporczywego nękania, czyli zachowań powtarzalnych, nawracających lub stałych. Zachowania incydentalne nie są mobbingiem, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika. Mogą jednak uzasadniać inne roszczenia, np. z tytułu naruszenia dóbr osobistych.

Czy muszę wykazać, że nękanie trwało długo?

Od 5 listopada 2026 r. definicja nie wymaga już długotrwałości. Nadal liczy się jednak uporczywość: nękanie musi być powtarzalne, nawracające lub stałe. Dlatego warto od początku dokumentować, jak często i w jakich okolicznościach dochodziło do zdarzeń.

Czy muszę udowodnić, że sprawca chciał mnie nękać?

Nie. Zachowania spełniające ustawowe przesłanki mogą zostać uznane za mobbing także wtedy, gdy ich celem nie było uporczywe nękanie. Znaczenie ma przede wszystkim rzeczywisty charakter zachowań.

Czy krytyka ze strony szefa to mobbing?

Nie, jeśli jest uzasadniona i wyrażona we właściwej formie. Rozliczanie z pracy, wyznaczanie celów i krytyka wykonania zadań nie są mobbingiem. Inaczej jest wtedy, gdy krytyka jest nieuzasadniona albo przybiera formę poniżania lub ośmieszania.

Czy mobbingować może także współpracownik lub podwładny?

Tak. Zachowania mobbingowe mogą pochodzić od pracodawcy, przełożonego, osoby na równorzędnym stanowisku, podwładnego, innego pracownika, a także osoby wykonującej pracę na innej podstawie niż stosunek pracy. Sprawcą może być jedna osoba albo grupa osób.

Ile wyniesie minimalne zadośćuczynienie za mobbing?

Zadośćuczynienie nie może być niższe niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przy płacy minimalnej wynoszącej w 2026 r. 4 806 zł daje to 28 836 zł. To dolna granica, a nie górny limit, i zmienia się wraz z płacą minimalną. Alternatywą jest odszkodowanie.

Mobbing zaczął się przed 5 listopada. Czy nowe przepisy mnie obejmą?

Tak, jeżeli uporczywe nękanie rozpoczęło się przed 5 listopada 2026 r. i trwało również po tej dacie. Jeśli zachowania ustały przed 5 listopada, nowe przepisy co do zasady nie będą miały do nich zastosowania na podstawie przepisu przejściowego.

Gdzie zgłosić mobbing?

Pierwszym krokiem jest zwykle zgłoszenie u pracodawcy zgodnie z obowiązującą w firmie procedurą, z zachowaniem dowodu zgłoszenia. Możliwe jest także zawiadomienie Państwowej Inspekcji Pracy oraz pozew do sądu pracy. Kolejność i sposób działania warto omówić z prawnikiem przed podjęciem kroków.

Który sąd rozpoznaje sprawy o mobbing?

Od 5 listopada 2026 r. sprawy o mobbing, naruszenie dóbr osobistych i naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu należą do właściwości sądów rejonowych, bez względu na wartość przedmiotu sporu. W postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed tą datą stosuje się dotychczasowe przepisy procesowe.

Radca prawny Agnieszka Chmielewska-Brudnowska, Katowice
Agnieszka Chmielewska-Brudnowska, radca prawny

Działalność prawniczą prowadzę od 2007 roku. Ukończyłam podyplomowe studia z prawa pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pomagam pracownikom i firmom z Katowic oraz całego Śląska. Wpis na listę radców prawnych OIRP Katowice, nr KT-2476.

Zadzwoń: +48 606 303 209